Microfiltratie, sporenelementen, waterontharder… Dacht u alles over water te weten, maar klinken sommige termen u toch nog steeds erg onduidelijk in de oren? Geen zorgen, na onze gids over desociale en solidaire economie, volgt hier een klein woordenboekje metwater terminologie, zodat u alles weet overhet blauwe goud.
A als in…
Waterontharder met zout
Een waterontharder zorgt, zoals de naam al aangeeft, ervoor dat het water minder „hard“ wordt, dat wil zeggen minder kalkhoudend. Het is een apparaat dat opde watertoevoer wordt aangesloten, voordat het water door huishoudelijke apparaten en sanitair stroomt. Het bestaat uit een harsreservoir dat de calcium- en magnesiumionen uit het water filtert en deze door een chemische reactie vervangt door natriumionen. Het water wordt zo'onthard', dat wil zeggen ontdaan van de'harde' mineralen die kalkaanslag veroorzaken.
Let echter op: als u voor een waterontharder kiest, informeer dan vooraf welk model u moet kopen en laat deze gerust door een specialist installeren, zodat u zeker weet dat hij goed is afgesteld.
Riolering
De zuivering van zogenaamd„afvalwater“is een proces waarbij water dat door huishoudens, de industrie of de landbouw is gebruikt, wordt opgevangen en gezuiverd voordat het weer in de natuur wordt geloosd. Dit proces verloopt in drie fasen: het opvangen van het afvalwater,de zuivering en het lozen van het„gezuiverde“ water in het milieu.
In dichtbevolkte gebieden wordtde afvalwaterzuivering collectief uitgevoerd, dat wil zeggen dat het afvalwater via een leidingnet naar eenzuiveringsinstallatiewordt afgevoerd: dit wordt ‘riolering’ genoemd. In gebieden met een meer verspreide bevolking gebeurt de afvalwaterzuivering op autonome wijze, met voorbehandelingsinstallaties en door gebruik te maken van de zuiverende werking van de bodem. In Frankrijk is 79 % van de bevolking is aangesloten op een rioleringsnetwerk volgens de Service Public de l’Assainissement Francilien (SIAAP).
Nadat het water is opgevangen, wordt het„voorbewerkt“: het stroomt eerst door roosters en zeven, waarmee het grofste afval (takken, plastic…) wordt verwijderd, en wordt vervolgens in bassins gezet om te bezinken, zodat zand en grind worden afgezonden. Ten slotte wordt het ontvet, dat wil zeggen dat de oliën met behulp van luchtinjecties naar de oppervlakte worden gebracht, zodat ze kunnen worden afgeschraapt en afgevoerd.
Dan kan de eigenlijke behandeling beginnen: het water wordt in contact gebracht met het slib dat tijdens de voorbehandeling door bezinking is opgevangen. Dit slib zit vol bacteriën, die zich voeden met de verontreinigende resten die nog in het water aanwezig zijn. Zodra het water is 'gezuiverd', wordt het opnieuw in bezinkbekkens gebracht, zodat het slib naar de bodem zakt en kan worden afgevoerd.
Sommige zuiveringsinstallaties maken ook gebruik van aanvullende behandelingen omstikstof en fosfor te verwijderen, met name wanneer het water bestemd is om in te zwemmen. Andere, kleinere zuiveringsinstallaties maken gebruik van lagune- of fytoreinigingstechnieken.
Na de zuivering wordt het water geloosd in de natuur. Maar let op: ook al is het water voor 80-90% ontdaan van onzuiverheden, het is nog niet drinkbaar!
C staat voor…
IJskap
Er wordt vaak gesproken overhet „smelten van de ijskap“, maar wat houdt dat precies in? Een ijskap is een zeer uitgestrekte zoetwatergletsjer die een rotsbodem bedekt. Deze ontstaat door de ophoping van sneeuwval, die zich opstapelt en in ijs verandert. Deze ijskap kan honderden meters dik zijn, en wanneer hij een oppervlakte van meer dan 50.000 km² bedekt, spreken we vaneen 'inlandsis'. Er zijn vandaag de dag twee inlandsissen, één in Groenland en één op Antarctica.
In tegenstelling tot het pakijs, dat zich op zee vormt wanneer het water bevriest, vormt de ijskap zich op rotsen en bestaat deze uit zoetwater. Door de opwarming van het klimaat smelt de ijskap van Groenland momenteel in razend tempo, waardoor de zeespiegel met meer dan 1 millimeter per jaar stijgt, volgens een recent onderzoek gepubliceerd in het tijdschrift Nature. Als de opwarming tegen 2100 meer dan 2 graden bedraagt, voorspelt het IPCC dat de zeespiegel met 43 cm zou kunnen stijgen... Vandaar het belang om de temperatuur stijging zo snel mogelijk af te remmen!
Er wordt vaak gesproken overhet „smelten van de ijskap“, maar wat houdt dat precies in? Een ijskap is een zeer uitgestrekte zoetwatergletsjer die een rotsbodem bedekt. Deze ontstaat door de opeenstapeling van sneeuwval, die zich ophoopt en in ijs verandert. Deze ijskap kan honderden meters dik zijn, en wanneer hij een oppervlakte van meer dan 50.000 km² bedekt, spreken we vaneen 'inlandsis'. Er zijn vandaag de dag twee inlandsissen, één in Groenland en één op Antarctica.
In tegenstelling tot zee-ijs, dat zich op zee vormt wanneer het water bevriest, ontstaat de ijskap op rotsgrond en bestaat deze uit zoetwater. Vandaag de dag smelt de ijskap van Groenland door de opwarming van de aarde in razend tempo, waardoor de zeespiegel met meer dan 1 millimeter per jaar stijgt, volgens een recent onderzoek gepubliceerd in het tijdschrift Nature. Als de opwarming tegen 2100 meer dan 2 graden bedraagt, voorspelt het IPCC dat de zeespiegel met 43 cm zou kunnen stijgen... Vandaar het belang om de temperatuur stijging zo snel mogelijk af te remmen!
D als in…
Ontkalking
Water demineraliseren betekent dat de mineraleneruit worden verwijderd: calcium, chloride, sulfaat, magnesium, natrium… Dit water wordt ook wel gedeïoniseerd water genoemd. Gedemineraliseerd water wordt met name gebruikt in laboratoria, voor industriële en wetenschappelijke doeleinden, maar ook om te strijken, om kalkaanslag op het strijkijzer te voorkomen, of om auto's te wassen.
Om water te demineraliseren, wordt meestal eenionenuitwisselings- of membraanfiltratieproces gebruikt, dat als voordeel heeft dat er tijdens het demineralisatieproces geen chemicaliën worden gebruikt.
En waarom zou je dit water niet drinken, vraag je je misschien af? Simpelweg omdat gedemineraliseerd water, zoals de naam al aangeeft, ontdaan is van alle mineralen, inclusief die welke nodig zijn voor een goede werking van ons lichaam. Regelmatige consumptie zou dan ook tot ernstige tekorten leiden. We zullen het dus maar in ons strijkijzer gieten in plaats van in onze keel!
Waterhardheid
Dit is waar we het over hadden toen we het hierboven even hadden overde waterontharder! Zogenaamd 'hard'water is water met een hoge concentratie aan calcium en magnesium. Deze hardheid wordt gemeten in Franse graden (°f): 1 Franse graad is gelijk aan 4 mg calcium of 2,4 mg magnesium per liter water. Deze maat wordt de hydrotimetrische titel genoemd. Water wordt als gemiddeld hard beschouwd bij 15°f en als zeer hard bij meer dan 30°f.
De hardheid van water hangt af van de bodem waar het doorheen is gestroomd voordat het wordt onttrokken om drinkbaarte worden gemaakt: in zeer kalkrijke gebieden zal het water van nature harder zijn dan bijvoorbeeld in granietgebieden.
Het gebruik van hard water is schadelijk voor uw huishoudelijke apparaten, uw leidingen en uw verbruik van huishoudelijke en hygiëneproducten! Water met een hoog calcium- en magnesiumgehalte bevordert namelijk kalkaanslag en maakt huishoudelijke en hygiëneproducten minder effectief. Het kan soms zelfs huidproblemen veroorzaken, zoals eczeem.
Om de hardheid van uw water te weten te komen, kunt u contact opnemen met uw gemeentehuis of een blik werpen op uw waterfactuur: eenmaal per jaar voegt het Agence Régionale de Santé (ARS) van uw regio daar een overzicht van de waterkwaliteit bij.
E als in…
Drinkwater
Drinkwater is water dat zonder risico voor de menselijke gezondheid kan worden geconsumeerd. Deze definitie is wettelijk vastgelegd, met name in het besluit van 11 januari 2007, waarin de normen en grenswaarden zijn vastgesteld die water bestemd voor menselijke consumptie niet mag overschrijden. Om als drinkbaar te worden beschouwd, moet water dus aan een zestigtal criteria voldoen, met betrekking tot kleur, geur, gehalte aan ongewenste stoffen, pH-waarde...
Water dat uit de natuur wordt gewonnen, het zogenaamde "ruwe" water, met uitzondering van bronwater, is van nature niet drinkbaar. Ook al hebben de bodems bepaalde onzuiverheden kunnen filteren, ze bevatten nog steeds minerale en organische stoffen, waarvan sommige schadelijk kunnen zijn voor de gezondheid. Ze moeten dus "drinkbaar" worden gemaakt voordat ze worden gedistribueerd.
Hiervoor wordt het water dat via boringen of putten wordt gewonnen, naar een waterzuiveringsinstallatie geleid, waar het door roosters en zeven wordt geleid voordat het wordt bezonken en over zand wordt gefilterd. Vervolgens worden de onzichtbare onzuiverheden verwijderd en wordt het water opnieuw gefilterd door actieve kool, waarna het met chloor wordt gestabiliseerd. Het moet nog een laatste controle door de waterdienst ondergaan voordat het bij onze kranen terechtkomt, en voilà!
Afvalwater
Onder „afvalwater“ verstaat men water waarvan de kwaliteit door menselijkeactiviteiten is aangetast. Er worden drie soorten afvalwater onderscheiden: huishoudelijk afvalwater, industrieel afvalwater en regen- en afstromend water.
Huishoudelijk afvalwater is afkomstig van huishoudelijk water, dat vaak vol zit met wasmiddelen en oplosmiddelen, of van toiletwater, oftewel het water uit de wc.
Industrieel afvalwater kan afkomstig zijnvan fabrieken, landbouwafval , enz.De samenstelling varieert naargelang de industrie die het loost, maar het bevat doorgaans giftige stoffen, zware metalen, oplosmiddelen of koolwaterstoffen.
Ten slotte neemt regen water reststoffen op bij contact met de lucht of tijdens het afvloeien van daken, wegen... Het kan samen met huishoudelijk afvalwater of apart worden opgevangen. In Frankrijk doorkruisen meer dan 93.000 kilometer aan regenwaterafvoerleidingen het landschap!
M als…
Microfiltratie
Een is is water dat door een filtersysteem is gegaan, waardoor resten met een grootte in de micronklasse worden tegengehouden. Over het algemeen hebben de membranen die voor microfiltratie worden gebruikt poriën met een grootte tussen 0,1 en 10 micron, oftewel 0,0001 tot 0,01 millimeter. Dat is nog eens nauwkeurig filteren! Deze techniek maakt het mogelijk om het drinkwater nog iets verderte zuiveren nadat het door onze leidingen is gestroomd, door eventuele ongewenste bestanddelen tegen te houden en de chloorsmaak te verminderen.
Dat is trouwens precies wat de technologie van CASTALIEmet haar oplossing voor waterfonteinen voor bedrijven, hotels en restaurants. Zo hoeft u geen flessen mineraalwater meer te kopen, want het water wordt ter plekke microgefilterd!
O als…
Sporenelementen
Sporenelementen zijn minerale voedingsstoffen die in zeer kleine hoeveelheden nodig zijn voor een goede werking van het lichaam. Er wordt onderscheid gemaakt tussen essentiële sporenelementen, dat wil zeggen sporenelementen waarvan een tekort of een teveel de goede werking van het lichaam schaadt, en niet-essentiële sporenelementen.
Tot de bekendste essentiële sporenelementen behorenjodium, ijzer en zink. Deze moleculen komen van nature voor inde voeding en worden normaal gesproken in voldoende hoeveelheden binnen, mits men gevarieerd eet. Sommige sporenelementen zijn ook aanwezig in leidingwater, in meer of mindere mate afhankelijk van de waterkwaliteit.
Sporenelementen hebben diverse en gevarieerde functies, maar ze spelen met name een rol bij talrijke enzymatische reacties, met name op het gebied van de spijsvertering, het immuunsysteem, het behoud van de botten, het hormonale systeem... Bij tekorten worden bepaalde sporenelementen verkocht in de vorm van voedingssupplementen, maar het is essentieel om vooraf een onderzoek te laten uitvoeren door een specialist om te weten welke we nodig hebben!
Omgekeerde osmose
We zien u al fronsen bij het horen van deze ietwat vreemde term, maar wees gerust: de betekenis ervan is veel eenvoudiger dan het klinkt. Omgekeerdeosmose is een proces dat wordt gebruikt om water te filteren. Dit proces wordt 'omgekeerde' osmose genoemd, omdat normaal gesproken, als we twee vloeistoffen met verschillende concentraties in dezelfde houder gieten, alleen gescheiden door een membraan, we zien dat de vloeistof met de laagste concentratie door het membraan gaat om zich bij de vloeistof met de hoogste concentratie te voegen, totdat de concentraties van beide oplossingen in evenwicht zijn. Dit noemen weosmose.
Als er druk wordt uitgeoefend op de sterkste oplossing, keerthet effect zich om: deze zal zich een weg banen naar de zwakkere vloeistof, waarbij de reststoffen buiten het membraan achterblijven.
Dit proces staat bekend als de meest optimale filtratie, aangezien het membraan 85 tot 95 % van de reststoffen tegenhoudt, waaronder virussen en bacteriën. Het wordt ook geprezen omdat het een van de weinige processen is waarbij geen chemicaliën worden gebruikt.
Daar staat tegenover dat er een grote hoeveelheidwater wordt verbruikt, aangezien een deel van het water samen met de resten wordt afgevoerd. Bovendien houdt het membraan niet alleen ongewenste mineralen tegen, maar ook de'goede' mineralen, zoals calcium en magnesium. Daarom raden sommige specialisten aan om voor consumptie minerale zouten aan het osmosewater toe te voegen.
P als in…
pH
Dit is een begrip dat je wellicht doet terugdenken aan je lessen natuur- en scheikunde op de middelbare school (als je tenminste goed hebt opgelet!). De pH, wat staat voor waterstofpotentiaal, wordt gebruikt omde zuurgraad ofalkaliteit van een waterige oplossing te bepalen door de concentratie aan waterstofionen te meten. Wanneer de pH lager is dan 7, wordt de oplossing zuur genoemd; wanneer deze hoger is dan 7, is ze basisch. De schaal loopt van 0 tot 14. Zuiver water bij 25 °C heeft een neutrale pH, dus gelijk aan 7. De natuurlijke pH van water hangt af van de bodem: in een kalkrijke omgeving zal het water bijvoorbeeld eerder basisch zijn.
De aanbevolen pH-waarde voor drinkwater ligt tussen 6,5 en 8,5. Te zuur water kan namelijk corrosief zijn en de leidingen beschadigen, of soms zelfs metaaldeeltjes losmaken, die we dan kunnen binnenkrijgen! Omgekeerd kan te basisch water schadelijk zijn voor de huid. Om de pH-waarde van uw leidingwater te weten te komen, kunt u contact opnemen met uw gemeentehuis of de samenvatting raadplegen diede ARS eenmaal per jaar bij uw waterfactuur voegt. U kunt deze ook zelf meten met behulp van litmuspapier, maar het resultaat zal nooit zo nauwkeurig zijn als bij een professionele analyse.
S als…
Mineralen
Net als sporenelementen zijn mineralen onmisbaar voor een goede werking vanhet lichaam. Het zijnmicronutriënten die afkomstig zijn uit gesteente en van nature voorkomen invoeding, met name van plantaardige oorsprong, en inwater. De bekendste zijn calcium, magnesium, ijzer, fosfor en natrium. Ze zijn in vrij grote hoeveelheden in het lichaam aanwezig, in tegenstelling tot sporenelementen, die slechts in sporenhoeveelheden voorkomen.
Mineralen spelen een rol bij de hartfunctie, bij het gezond houden van de huid en het haar, en bij de regulering van de bloedsomloop. Een gevarieerd en evenwichtig dieet voorziet normaal gesproken in de behoefte aan mineralen. U weet wat u te doen staat: ga voor vijf stuks fruit en groenten per dag!
Tekst: Coline de Silans
